Benim onu sevmemin nas─▒l bir mucize oldu─čunu bilmiyor. Belki de s─▒radan ve vas─▒fs─▒z bir ┼čey gibi görüyor bunu. O da hakl─▒. Neredeyse tan─▒yan herkes sevmi┼č onu. Farkl─▒ boyutlarda elbet. Ama bir ┼čekilde sevmi┼č. Zaten onu birazc─▒k tan─▒yan birinin kay─▒ts─▒z kalmas─▒, s─▒radan biri gibi davranmas─▒ mümkün de─čil. Fakat ben ne yapabilirim? Anlatam─▒yorum. Anlatamamam─▒n s─▒k─▒nt─▒s─▒ içimdeki tela┼č─▒ kat be kat art─▒r─▒yor.. Seni en çok ben seviyorum desem, en ba┼čka ben seviyorum ve en ba┼čta, herkesten çok, en çok, en.. Ne en? ─░çimden geçenleri bilse ko┼čup boynuma sar─▒l─▒r. Oysa sadece anlatabildi─čim kadar─▒n─▒ biliyor. Anlatabildi─čim kadar─▒n─▒.. Anlatabildi─čim kadar─▒yla ne yap─▒labilir? Birer çay içilebilir belki.